Dates: April 5- May 23, 2024
Location:Armenian Center of contemporary and experimental Art (Yerevan)
Curator: Ekaterina Scherbakova
Artists: 39
February or How I Became Feminist
In the corners of a room, stacks of memories are rotting away: nourishing the present.
A soft voice whispering the stories of the past, an irritating squeak of the armchair and the smell of orange cake with an aftertaste of coffee.
I am here and my body carries all the experiences which you have shared with me. I am a scrap of skin. I am a particle, stuck between your teeth.
It starts with a birthday and ends with an unknown death, but the flame of the candle is always burning for you, dear Zabel.
Because the mother is there to be your voice forever and the daughter is the blank page, collecting every word.
Փետրվար կամ ինչպես դարձա ֆեմինիստ
Սենյակի անկյուններում հիշողությունների պատառիկները քայքայվում են` սնելով ներկան:
Մի մեղմ ձայն պատմություններ է շշնջում անցյալից, և օդում տարածվում է ճոճաթոռի նյարդայնացնող ճռռոցն ու նարնջե տորթի բույրը, որը բերանում սուրճնի ետնահամ է թողնում:
Ես այստեղ եմ, և մարմինս շալակած տանում է այն բոլոր պատմությունները, որոնք կիսել եք հետս: Ես մաշկի մասնիկ եմ: Ես մնացորդ եմ, որ խրվել է ատամներիդ արանքում:
Այս ամենը սկսվում է ծնունդով և ավարտվում անհայտ մահով, բայց մոմի կրակը մշտապես վառվում է քեզ համար, սիրելի Զաբել:
Որովհետև Մայրը հավերժ լինելու է քո ձայնը, իսկ աղջիկը մաքուր թղթի էջ է, որ հավաքում է իր մեջ յուրաքանչյուր բառը:
Février ou comment je suis devenue féministe
Dans les recoins d’une pièce, des piles de souvenirs pourrissent : ils nourrissent le présent.
Une voix douce qui murmure les histoires du passé, un grincement agaçant de fauteuil et une odeur de gâteau à l’orange avec un arrière-goût de café.
Je suis là et mon corps porte toutes les expériences que vous avez partagées avec moi. Je suis un bout de peau. Je suis une particule, coincée entre tes dents.
Cela commence par un anniversaire et se termine par une mort inconnue, mais la flamme de la bougie brûle toujours pour toi, chère Zabel.
Parce que la mère est là pour être ta voix pour toujours et que la fille est la page blanche qui recueille chaque mot.
Amassia Niziblian 